کجا باید استارلینک را نصب کنم؟

استارلینک با ماهواره‌هایی کار می‌کند که مدام در حال حرکت در آسمان هستند. برای همین دیش شما باید بخش بزرگی از آسمان را بدون مانع ببیند تا بتواند از یک ماهواره به ماهوارهٔ بعدی وصل شود. هر چیزی که جلوی این دید را بگیرد، مثل شاخهٔ درخت، دیوار بلند، ساختمان کناری یا لبهٔ سقف، باعث قطعی‌های کوتاه و پشت سر هم می‌شود.

اما برای کاربر داخل ایران فقط سیگنال مهم نیست. دیش باید جایی باشد که از خیابان، ساختمان‌های اطراف و پشت‌بام همسایه‌ها دیده نشود. بهترین مکان نصب جایی است که این دو را با هم داشته باشد.

اول ببینید آسمان کجا بازتر است

قبل از هر کاری، با ابزار Check for Obstructions (بررسی موانع) در اپلیکیشن استارلینک چند نقطه را امتحان کنید. این ابزار با دوربین گوشی آسمان را اسکن می‌کند و نشان می‌دهد چه بخشی از آن بسته است.

• چند نقطه را مقایسه کنید: فقط یک جا را امتحان نکنید. پشت‌بام، گوشهٔ حیاط و بالکن را جدا جدا بررسی کنید.
• به سمت شمال توجه کنید: در نیمکرهٔ شمالی دیش معمولاً رو به شمال قرار می‌گیرد، پس باز بودن آسمان در این سمت اهمیت بیشتری دارد.
• کمی مانع قابل قبول است: لازم نیست آسمان صددرصد باز باشد. ولی هر چه موانع کمتر باشد، قطعی‌ها کمتر می‌شود.

جاهایی که معمولاً جواب می‌دهند

• پشت‌بام، کنار وسایل دیگر: روی بیشتر پشت‌بام‌ها کولر، منبع آب و دیش ماهواره هست. دیشی که کنار این وسایل و پایین‌تر از دید ساختمان‌های بلندتر قرار بگیرد، کمتر جلب توجه می‌کند.
• وسط پشت‌بام به جای لبه: هر چه دیش از لبهٔ بام دورتر باشد، از کوچه و خیابان کمتر دیده می‌شود.
• حیاط با دیوار بلند: اگر ساختمان‌های اطراف کوتاه باشند، حیاط می‌تواند هم آسمان باز داشته باشد و هم از بیرون پنهان بماند.
• بالکن یا تراس رو به حیاط: بالکنی که رو به خیابان است گزینهٔ خوبی نیست. بالکن پشتی یا رو به حیاط امن‌تر است، به شرطی که سقف بالکن جلوی آسمان را نگیرد.

جاهایی که بهتر است سراغشان نروید

• پشت شیشه و داخل خانه: شیشه، به خصوص شیشهٔ دوجداره یا رنگی، سیگنال را به شدت ضعیف می‌کند. دیش باید بیرون باشد.
• زیر سقف فلزی، توری یا سایبان: فلز تقریباً جلوی سیگنال را کامل می‌گیرد.
• روی تیرک بلند یا لبهٔ دیوار رو به خیابان: شاید سیگنال عالی بدهد، ولی دیش را از چند کوچه آن‌طرف‌تر هم قابل دیدن می‌کند.
• زیر درخت: شاخه‌ها با باد تکان می‌خورند و برگ‌ها در فصل‌های مختلف تغییر می‌کنند، پس سیگنال هم ثابت نمی‌ماند.

سیگنال در برابر پنهان ماندن

گاهی بهترین نقطه از نظر سیگنال، بدترین نقطه از نظر دیده شدن است. در این حالت یک قانون ساده داریم: امنیت را فدای سرعت نکنید. کمی قطعی بهتر از دستگاهی است که از کوچه دیده شود. اگر مجبورید بین دو نقطه انتخاب کنید، جایی را بردارید که پنهان‌تر است و بعد با استتار و جابه‌جایی‌های کوچک سیگنال را بهتر کنید.

استتار دستگاه

پیدا کردن مکان مناسب فقط نیمی از کار است. نیمهٔ دیگر این است که خود دیش را طوری بپوشانید که شبیه وسایل معمولی پشت‌بام به نظر برسد، بدون این‌که جلوی سیگنال را بگیرد. نکتهٔ مهم این است که هر پوششی جواب نمی‌دهد و جنس آن تعیین‌کننده است.

ما این موضوع را در یک راهنمای جدا کامل توضیح داده‌ایم: آموزش استتار دستگاه استارلینک

کابل و نصب ثابت

• کابل را از دید پنهان کنید: کابلی که از لبهٔ بام آویزان است یا از نما رد می‌شود، می‌تواند بیشتر از خود دیش توجه جلب کند. آن را از مسیرهای موجود مثل کنار لوله‌ها یا داخل کانال عبور دهید.
• دیش را محکم کنید: باد می‌تواند دیش را جابه‌جا کند یا بیندازد. یک پایهٔ ثابت و سنگین هم سیگنال را پایدار نگه می‌دارد و هم دستگاه را سالم.
• کابل را خم نکنید و زیر در و پنجره له نکنید: آسیب کابل یکی از دلایل رایج قطعی است.

چند نکتهٔ امنیتی

• از محل نصب عکس نگیرید و در هیچ پیام‌رسان یا شبکهٔ اجتماعی منتشر نکنید. عکس‌ها می‌توانند اطلاعات مکان داشته باشند و نما و پشت‌بام هم قابل شناسایی است.
• دربارهٔ محل نصب با کسی جز افراد مورد اعتماد صحبت نکنید.
• اگر برای نصب از کسی کمک می‌گیرید، فقط سراغ افرادی بروید که به آن‌ها اطمینان کامل دارید.

خلاصه

جای خوب برای استارلینک جایی است که آسمان را باز ببیند، از بیرون دیده نشود و دیش و کابل در آن ثابت و محفوظ بمانند. اول با اپلیکیشن چند نقطه را امتحان کنید، بین گزینه‌ها همیشه پنهان‌ترین را انتخاب کنید و بعد با راهنمای استتار کار را کامل کنید.